[email protected] | (0212) 347 22 41

Makaleler & Yayınlar

Siyasi Yazılar

Gazeteciler niçin tutuklanıyor?
Av. Dr. Başar YALTI / Cumhuriyet 17.03.2020
NELER OLUYOR?
Av. Başar YALTI
DEMOKRATİK KURNAZLIK!..
Av. Başar YALTI
SEYFİ OKTAY'A DOKUNMAK!
Av. Başar YALTI
YARGI VE MEŞRULUK
Av. Başar YALTI
SAYGINLIK
Av. Dr. Başar YALTI
NEREYE KADAR?
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
YEREL YÖNETİMLER ÖZERKLİK ŞARTI
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
YİNE BANA HÜSRAN, BANA YİNE HASRET VAR.
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
SON SAHNE
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
TSK YANLIŞLARININ BEDELİNİ ÖDÜYOR!
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
AVUKATIN ADI YOK
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
2012 YE GİRERKEN YARGI VE ADALET
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
İSTANBUL BAROSU NE YAPMALI?
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
BAROLARI ELE GEÇİRMEK YA DA "AHLAKSIZ TEKLİF"
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
BALYOZLA DEMOKRASİ KURULMAZ!
Av. Dr. Başar YALTI / İstanbul Barosu
AÇILIMIN HUKUKA ETKİSİ
Av. Başar YALTI / Sitemizde yayımlanmaktadır
SİYASETİN SANATI
Av. Başar YALTI / Radikal Gazetesi (01.06.1998)
YENİ ADLİ YIL VE BAROLAR
Av. Başar YALTI / Cumhuriyet Gazetesi (20.09.2008)
YARGININ ÖZELLEŞTİRİLMESİ VE ÇOK HUKUKLULUK
Av. Başar YALTI / Cumhuriyet Gazetesi (27 Eylül 2007)
HERKESE DOKUNULABİLİR Mİ?
Av. Başar YALTI / Vatan Gazetesi, Mine KIRIKKANAT Köşesi 24 Nisan 2009
LAİK HUKUK VE CUMHURİYET
Av. Başar YALTI / Vatan Gazetesi, Mine KIRIKKANAT Köşesi 28 Eylül 2007
Körlük
Av. Başar YALTI / Avukat Cumhuriyet (02.12.2009)
TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ GENEL KURULU ARDINDAN
Av. Başar YALTI / Yeni Yaklaşımlar 3. Sayı
YARGIÇ SORUMLULUĞU : HUKUKU KORUMAK
Av. Başar Yaltı / Cumhuriyet 8 Mayıs 2009
İRTİCAYA GÜL BAHÇESİ...
Av. Başar Yaltı / Cumhuriyet 23 Haziran 2009
Yargıç Atamaları ve Yavuz Hırsız
Av. Başar Yaltı / Cumhuriyet 29 Temmuz 2009
SEÇİMLER HAKKINDA
Av. Başar Yaltı / Sektör Dergisi : Onduline Dünyası
SEÇİMLER VE HUKUK
Av. Başar Yaltı / Sektör Dergisi : Onduline Dünyası

SİYASETİN SANATI

Siyasetçi, tıpkı mermeri heykele dönüştüren sanatçı gibi, her toplumda var olan değişme ve dönüşme potansiyelini kullanan kişi olmalıdır. Bu yeteneği ortaya koyamayan kişi, politikacı olamamalıdır

Ünlü bir heykeltıraş büyükçe bir mermer kaya parçasının başında çalışırken, küçük bir çocuk yanına gelir ve kayanın içerisinde ne aradığını sorar. Ünlü yontucu çocuğun bir süre sonra gelmesini öğütler. Çocuk aynı yere daha sonra gittiğinde, kayanın yerinde çok güzel bir at heykeli olduğunu görür ve hayretle ünlü yontucuya sorar: "Peki amca, siz bu kayanın içerisinde at olduğunu nereden biliyordunuz?" Ünlü sanatçı şöyle yanıtlar çocuğu: "Her maddenin bir dönüşme yeteneği vardır, çocuğum. Ben sadece, mermeri gördüğün bu at heykeline dönüştürdüm."

Toplumların da değişme ve dönüşme yetenekleri olduğu bilinmektedir. Girişteki öyküde sanatçının üstlendiği rolün, toplumsal alanda, siyasetçiler tarafından üstlenilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Kanımca, böyle bir göreve soyunacakların, 'politikanın sanatçıları' olmaları gerekmektedir. Nasıl ki, herkes, bir mermer parçasını güzel bir heykele dönüştüremiyor, böyle bir yaratıcılık için 'sanatçı' bir yetenek gerekiyorsa, toplumsal değişim ve dönüşümü gerçekleştireceklerde de belli yetenekler ve özellikler aranmalıdır. 

Siyasetin estetiği olmalı

Böyle olursa, mermer parçasından kaba saba bir yontu yerine, izleyenlerinin zevk aldığı bir sanat ürünü yaratmakla; toplumsal davranışları, taraftarlarının haz duyduğu estetik bir coşkuya dönüştürmek, toplumsal iyilik ve güzelliklerin peşinde olmak, değişim karşıtlarının rahatsızlık duymayacağı politik tarzlar geliştirmek, sevginin ve sevincin toplumsal yumağını oluşturmak arasında önemli bir fark kalmayacaktır.

İçinde yaşadığı toplumu tanımak; toplumsal gelişmenin tarihsel ve sosyolojik dinamiklerini öğrenmek; insanı anlamak; bilimin, teknolojinin, iletişimin yeni aşamalarını kavramak; dünyadaki gelişmeleri izlemek; bütün bunların sentezini yaparak sonuçlar çıkarmak; bununla yetinmeyerek, topluma biçim verecek, ufuk açacak öneriler geliştirmek; toplumsal istekler ile ihtiyaçlar arasında denge kuracak bir yönetimi gerçekleştirmek, herkesin başaracağı bir görev değildir. Böyle bir süreç içinde rol üstlenecek politikacıların, belli ölçüde bilimsel ve düşünsel bir birikime gereksinimleri olsa da politikacı bir bilim adamı değildir. Onun asıl ihtiyacı, yaratıcılık, sezgi ve uzgörüdür. Sanatçının yüzü çağlar öncesine değil, çağlar sonrasına dönüktür. Toplumsal değişim ve dönüşümü gerçekleştirmeye soyunmuş politikacıların da bakışlarını geleceğe yöneltmeleri gerekir. Yaratılmış toplumsal değerlerin korunması ile binlerce yıl önceki kurallara, hurafelere bağlılığı karıştırmayan bir ustalıktır bu. Böyle bir sentez, dünü, bugünü ve yarını aynı potada eriten yeni bir tarz yaratabilmekten geçer. Bu nedenle, idare-i maslahatçı bir anlayışın yaratıcı bir politik kişilikle bağdaşması mümkün değildir.

Sanatçı, kendisini yenilemeyi bilen kişidir. Bu nedenle sürekli arayış içerisindedir. Sanatçı yaratıcılığının politik alanda yaşanabilmesi için politikacının kendisini aşma çabası içinde olması gerekir. Böylelikle politika, rakiplerinin hataları, yanlışları ve açıklarını yakalama ve bunun lafazanlığını yapma sığlığından, basitliğinden kurtulur. Yaratıcılığın projelendirildiği, demokratik bir yarışa dönüşür. 

İnançlı ve saydam kişilik

Siyasetin sanatçısı, kendine güvenen, içten, inançlı, saydam kişiliklidir. Kafasındaki tilkilerin sayısı ile övünmez. Düşünerek konuşur, düşündüklerini söylemekten çekinmez. Nereye çeksen oraya gidecek bir anlatım yerine, polemiksiz duru bir anlatımı ciddiyet olarak algılar. Başkasının sesi olmaz, kendi sesini duyurmaya çalışır. Kendine güvenenleri utandırmaz. Ustalardan ders almasını bilir ama, taklitçi olmaz.

Politikacı, kamusal bir kimlik taşır, sadece kendisini temsil etmez. Bulunduğu makama katkı yapar, temsil ettiği makamından kişisel yarar ummaz. Çıkmasını da bilir, inmesini de. Bu onu küçültmez. Mücadelecidir ama savaşmaz. Alçakgönüllüdür ama asla alçalmaz. Dürüst, becerikli ve cesurdur, ama bunlarla övünmez.

Politik yaratıcılığı sanatçılığa dönüştürmenin ilk koşulu özveridir. Politikacı, politik tavrını, iş ve meslek olarak algılamamalıdır. Aksi takdirde siyaset bireysel çıkar kavgalarına dönüşür, bu da politikayı, kurnazlık kültürünün bataklığı haline getirir. Sonuçta da, yalan, talan, yağcılık, aldatma, laf ebeliği, ikiyüzlülük, dalkavukluk, yüzsüzlük ürer bu bataklıktan.

Rodin, "Bir kaya parçasını alıyorum; safrayı, posayı, fazlayı atıyorum, geriye heykel kalıyor" demişti. Keşke, bizler de safrayı, posayı, fazlayı atabilsek de geriye temiz bir siyaset kalsa...


Av. Başar YALTI / Radikal Gazetesi (01.06.1998)
Yol Tarifi